Top motorwegen  in Europa

Motorrijders zijn gek op de hoogste bergpassen van de Alpen. Om een prachtige route te rijden op de motor, te genieten van het uitzicht en een inspanning van formaat te leveren. In de Alpen zijn tal van indrukwekkende bergpassen te vinden. Middels talloze haarspeldbochten kronkelen de mooiste bergwegen van de wereld zich naar de top. Hier een opsomming met een korte beschrijving van een aantal van deze mooie passen en andere prachtige bestemmingen in Europa:


Kijk hier voor een overzicht van passen in Europa ( weergegeven in Google maps )


Download
Bergpassen in Europa
Open het bestand bijvoorbeeld in Garmin BaseCamp. Dubbelklik op de pasnaam voor meer info over hoogte en positie van de desbetreffende pas.
Bergpassen_Europa.gdb
exe Bestand 48.7 KB

Kijk op de site: Alpentourer.nl naar actuele informatie over openingstijden van de diverse passen in Europese landen.


Col de l’Iseran, 2770 meter (Frankrijk)

 

Met een hoogte van 2770 meter is de Col de L’Iseran de hoogste verharde bergpas van de Alpen. De berg is vernoemd naar de rivier de Isère die aan de voet van de col, in wintersportplaats Val d’Isère, ontspringt. Aangezien de berg vrij afgelegen ligt, is het onder toeristen geen bekende bergpas. 

      

Passo di Fedaia (Italië)

 

De Fedaiapas (Italiaans: Passo di Fedaia) verbindt het Valle di Fassa in de Italiaanse provincie Trente met in het dal van de rivier de Cordevole in de provincie Belluno. De pashoogte ligt onder aan de voet van de hoogste berg van de Dolomieten: de 3342 meter hoge Marmolada. De pas is het gehele jaar berijdbaar. Vanuit Caprile voert een goede weg door het ruige Valle Pettorina waar eerst de Sottogudakloof gepasseerd moet worden. Na negen kilometer bereikt de weg Malga Ciapella. Dit is een klein wintersportcentrum met een skiverhuur, skischool, souvenirwinkel en enkele hotels. Een bergbaan gaat van hier naar de Marmoladagletscher op 3269 meter hoogte Na Malga Ciapella volgen de steilste drie kilometers van het tract over de pas (16%). De pashoogte is een vier kilometer lange hoogvlakte die voor het grootste deel in beslag wordt genomen door het stuwmeer Lago di Fedaia waarin het smeltwater van de Marmoladagletscher verzameld wordt. Aan de oostzijde van de pashoogte ligt nog een klein natuurlijk meer dat eveneens Lago di Fedaia heet. De Fedaiapas is een belangrijk uitgangspunt voor bergwandelingen naar bijvoorbeeld de Marmoladagletscher en over de Vial del Pian naar de Pordoipas. Op de pas is ook het oorlogsmuseum Museo della Grande Guerra 1914-18 gevestigd dat van eind mei tot eind september geopend is. De afdaling richting Canazei in het Valle di Fassa voert door het groene Valle dell'Avisio. Onderweg heeft men een goed uitzicht op het massief van de Marmolada in het zuiden. Via het plaatsje Penia wordt na veertien kilometer Canazei bereikt. Het is een belangrijke wintersportplaats met de nodige ski- en cabineliften. Canazei is ook het beginpunt voor de routes naar de Pordoi- en Sellapas.

 

Col Agnel (2744 mtr, Frankrijk)

 

De op een na hoogste col van de Franse Alpen, de Col Agnel, verbindt Frankrijk met Italië, ten oosten van het Lac de Serre-Ponçon. Vanaf de col heb je uitzicht op onder meer de bijna 4.000 meter hoge La Meije en aan de Italiaanse kant de Monte Viso (3.841 meter).

 

 

  

 

Col du Tourmalet (2115 mtr, Frankrijk)

 

De Col du Tourmalet is een bergpas in de Pyreneeën, in het zuidwesten van Frankrijk, departement Hautes-Pyrénées. De 2115 meter hoge passage is vooral bekend geworden dankzij de Ronde van Frankrijk, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen. Geen enkele andere berg is sindsdien zo vaak beklommen als de Tourmalet. In de buurt van de top van de beklimming bevindt zich een monument ter nagedachtenis aan oud-Tourdirecteur Jacques Goddet. De Tourmalet is de hoogste geheel Franse Pyreneeënpas (de Port d'Envalira is hoger maar ligt gedeeltelijk in Andorra) en loopt van oost naar west door het skigebied Barèges-La Mongie, ook Domaine du Tourmalet genoemd.

 

Passo dello Stelvio, 2758 meter (Italië)

  

Beroemde en ook drukke pas met 48 haarspeldbochten tot aan de top van deze Italiaanse Alpenreus! De Stelviopas ligt op de grens van de Italiaanstalige Lombardije en het Duitstalige Zuid-Tirol. Op de flanken van de Stelvio is tijdens de zomermaanden een gletsjerskigebied geopend.

 

Col de la Bonette, 2715 meter (Frankrijk)

  

De Col de la Bonette ligt in de Franse Alpen in het National Parc du Mercantour. Het is een ruige omgeving met ongerepte natuur waar dieren als wolven en lynxen nog altijd in het wild leven. Deze weg bereikt een hoogte van 2802 meter en is een van de hoogste verharde wegen in de Alpen.

 

 

 

 

Col du Galibier, 2645 meter (Frankrijk)

 

Op zowel motorrijders als wielrenners heeft de Col du Galibier een enorme aantrekkingskracht. Deze beroemde berg ligt middenin een van de populairste fietsgebieden van de Alpen. De in Frankrijk gelegen pas bereikt een hoogte van 2645 meter.

 

 

Mangart (Slovenië)

 

De Mangart is een berg in de Julische Alpen en ligt op de grens van Italië en Slovenië. De berg ligt tussen Tarvisio in Friuli-Venezia Giulia en Bovec in Slovenië. Bij opdraaien wordt je ontvangen met een bord met daarop een stijgingspercentage van 22%. Dat is maar deels waar. Er zal ongetwijfeld een stukje 22% in zitten, maar de percentages liggen veelal tussen de 8 en 10% met uitschieters naar 15%. Het is overigens geen makkelijke beklimming. De weg is smal en het is opletten met de tunnels, waarin het erg vochtig is. Het is verstandig een lampje mee te nemen en zeer voorzichtig af te dalen.

 

Vršič-pas (Slovenië)

 

De Vršič-pas (Italiaans Passo dell Moistrocca, Duits Werschetzpass ) op 1611 meter is de hoogste bergpas in het noordwesten van Slovenië. Over de pas loopt de regionale weg R206 tussen Kranjska Gora en de Trenta. Vršič betekent letterlijk "kleine piek". De Vršič-pas heeft 50 aarspeldbochten. De nummering begint bij Kranjska Gora van 1 t/m 24 tot de pashoogte. Over de top gaan de nummers door van 25 t/m 50 beneden. De pas werd aangelegd door Russische krijsgevangenen en werd eind 1915 geopend. Doel van de weg was om het leger te bevoorraden aan het front in het Isonzodal. Na de oorlog van 1918 tot aan de Tweede Wereldoorlog was de pashoogte de grens tussen Italië en Joegoslavië. Sinds 1945 is de hele pas bezit van Joegolavië en later Slovenië.

 

 

Timmelsjoch, 2509 meter (Oostenrijk/Italië)

 

 De Timmelsjoch vormt de verbinding tussen het Oostenrijkse Tirol en het Italiaanse Zuid-Tirol. In de winter is de pas door de vele sneeuw echter gesloten. Wil je over de Timmelsjoch trekken, dan dien je tol te betalen. Het is de hoogste grensovergang van Oostenrijk.

 

 

 

Grossglockner Hochalpenstraße, 2504 meter (Oostenrijk)

 

 In de loop der jaren hebben al meer dan 50 miljoen mensen de panoramische tolweg naar Oostenrijks hoogste bergtop afgelegd. De weg werd aangelegd tussen 1930 en 1935 en was hiermee de eerste route die een gemotoriseerde oversteek over de Alpen mogelijk maakte. Tegenwoordig is de Großglockner Hochalpenstraße een toeristische hotspot. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht op de Großglockner (3798 meter).

 

Col du Grand Saint Bernard, 2469 meter (Zwitserland/Italië)

 

De Grote Sint Bernhardpas is de verbinding tussen het Zwitserse Wallis en het Italiaanse Valle d’Aosta. Dit is de plek waar het beroemde hondenras haar oorsprong vindt. In de 11 eeuw werd hier een klooster gesticht, dat er nog altijd staat, door Bernhard van Menton. De monniken hielpen met behulp van Sint-Bernardshonden in moeilijkheden geraakte reizigers. Al sinds de Romeinse tijd werd deze pas gebruikt als handelsweg. De prachtige pas bereikt een hoogte van 2469 meter.

 

Berninapas, 2328 meter (Zwitserland/Italië)

 

De Zwitserse Berninapas is een populaire toeristische trekpleister en de verbinding tussen Ober-Engadindal en Italië. De pas werd in 1910 voltooid en kreeg vooral bekendheid door de nabijgelegen spoorbaan. Vanaf de pas heb je een indrukwekkend uitzicht op de imposante Morteratschgletsjer. In tegenstelling tot veel andere bergpassen is de Berninapas het gehele jaar geopend.

 

Nockalmstrasse (Oostenrijk)

 

Deze Alpenstrasse is 34 kilometer lang. De Nockalmstrasse, pashoogte 2042 meter, is de zogenaamde droomstraat over de Nockalmen. De bouwtijd van deze weg was 61 maanden en de kosten voor deze weg bedroegen ongeveer 6.5 miljoen euro hetgeen neerkomt op bijna 200.000 euro per kilometer! Vandaar dat u in het toeristische wandelseizoen tolgeld dient te betalen.

 

 

Kaunertaler Gletscherstraße

(Oostenrijk)

 

De Kaunertaler Gletscherstraße is een tolweg in de Oostenrijkse Deelstaat Tirol die in 29 bochten vanaf het dorpje Grasse (gemeente Kaunertal), gelegen net ten zuiden van Feichten in het Kaunertal, aan het Gepatschspeicher en langs het Gepatschhaus voorbij voert tot aan het begin van de Gletsjer Weißseeferner op ongeveer 2750 meter hoogte. Aldaar bevindt zich het skigebied Kaunertaler Gletscher dat in 1980 werd geopend. De Kaunertaler Gletscherstraße is een voortzetting van de Landesstraße Kaunertalstraße (L18), die vanuit het Oberinntal door de rest van het Kaunertal loopt.

 

Silvretta Hochalpenstrasse (Oostenrijk)

 

De Silvretta is een bergmassief in de Oostenrijkse deelstaten Tirol en Vorarlberg en het Zwitserse kanton Graubünden. Het gebergte maakt deel uit van de Centrale Alpen van de Oostelijke Alpen. De bergtop Dreiländerspitze (3197 meter) markeert de grens tussen Tirol, Vorarlberg en Graubünden. Vorarlberg en Tirol worden met elkaar verbonden via de Silvretta Hochalpenstraße, die loopt over de bergpas Bielerhöhe (2032 meter).

 

Malta Hochalmstrasse (Oostenrijk)

 

Door het dal met de watervallen over de 14,4 km lange Malta Hochalmstraße komt u bij Oostenrijks hoogste staumeer met het nieuwe uitzichtsplatform met een adembenemende uitzicht.

 

 

 

 

Ötztaler Gletscherstraße (Oostenrijk)

 

De Ötztaler Gletscherstraße is een Oostenrijkse weg in de deelstaat Tirol. De weg begint in Sölden in het Ötztal, waar de weg zich afsplitzt van de hoofdweg door dit dal, de Ötztalstraße (B 186). De weg voert naar de Ötztaler gletsjers Rettenbachferner en Tiefenbachferner. Het deel van de straat dat voert naar de Tiefenbachferner verloopt door de hoogstgelegen tunnel van Europa. Aan het eind van deze tunnel bereikt de weg op een hoogte van 2829 meter het hoogstgelegen geasfalteerde punt van Oostenrijk. Deze weg is in de zomermaanden opengesteld voor gemotoriseerd verkeer (personenauto's en motoren; caravans en aanhangwagens niet toegestaan).

 

 

De Schwarzwaldhochstrasse (Duitsland)

 

De Schwarzwaldhochstrasse is een hoog gelegen panoramische weg Deze 65 kilometer lange panoramische weg loopt van Baden-Baden door het noordelijke Zwarte Woud naar Freudenstadt en is een must voor elke bezoeker in het Zwarte Woud. De Schwarzwaldhochstrasse, ook bekend als B500, is de oudste en misschien wel de mooiste route door het Zwarte Woud. Hij slingert omhoog naar de top van de Bühlerhöhe waar een hotel met internationale reputatie, ook genaamd Bühlerhöhe, is gevestigd. De weg loopt verder langs de bergen, met mooi uitzicht naar Freudenstadt aan de oostkant van het bos, en dat alles op hoogte tussen 800 en 1000 meter.

 

 

Grimselpas (Zwitserland)

 

De Grimselpas vormt de verbinding tussen de Zwitserse kantons Bern (Innertkirchen) en Wallis (Gletsch) en is een waterscheiding tussen Noordzee en Middellandse Zee. Vanuit het noorden kan de pashoogte bereikt worden via het Haslital. Vanuit Innertkirchen moet over een afstand van 25 kilometer een hoogteverschil van bijna 1500 meter overwonnen worden. De weg is goed uitgebouwd, breed en nergens bijzonder steil. Bij Handeck voert sinds 1926 de steilste kabeltrein ter wereld, de Gelmerbahn naar de Gelmersee en overspant een hangbrug (Handeckfallbrücke) het op deze plaats zeer smalle dal. Nabij de pashoogte liggen drie grote stuwmeren: de Grimselsee , de Räterichsbodensee en de Oberaarsee. Deze laatste is via een zes kilometer lange zijweg te bereiken. In dit meer wordt het smeltwater van de Oberaargletsjer opgevangen die op de oostflank van de 4.274 meter hoge Finsteraarhorn ligt. Het hospiz van de Grimselpas ligt op een rotspunt op een schiereiland in de Grimselsee op 1.980 meter hoogte, van waaruit men ook de Rhônegletscher ziet liggen. Op de kale pashoogte ligt de diepblauwe Totensee en staat een aantal gebouwen waaronder twee hotels en een kleine kapel. De afdaling richting Gletsch is maar kort, namelijk vijfeneenhalve kilometer. In Gletsch takt een weg naar links af richting Andermatt die over de Furkapas voert. De huidige pasweg is aangelegd in 1894. Vroeger vormde de pas samen met de zuidelijker gelegen Griespas een belangrijke verbinding tussen Noord- Zwitserland en Italië. Bron: Klimgeiten.nl

 

Albulapass (Zwitserland)

 

De Albulapass is een bergpas in de Zwitserse Alpen met een top die ligt op 2315 meter. Het Albuladal begint bij Thusis waar de river de Albula met de Rijn samenvloeit. De weg richting Tiefencastel loopt hoog boven de rivier die hier de donkere diepe Schinschlucht heeft uitgesleten waarover de drie Solisbruggen liggen. Voorbij Filisur begint het echte bergtraject. Hier ligt een tweede kloof, de Bergüner Stein. Vlak hierna ligt het laatste echte dorp voor de pashoogte, het karakteristieke bergdorp Bergün. De weg is inmiddels al wat smaller, maar nog steeds goed onderhouden. Vanaf het gehucht Preda wordt de begroeiing merkbaar dunner. Kronkelend stijgt de weg nu door het kale, met rotsblokken bezaaide, Teuvelstal. Op de 2315 meter hoge pas staat het Hospiz. De langste kant is de westkant vanaf Tiefencastel. De klim is bijna 31 km em heeft makkelijk eerste deel. In het midden van de klim een paar haarspeldbochten waar de percentages de 10% aantikken. Het laatste deel van de klim gaat over een smalle weg naar de top van 2315 meter. De naamplaat op de top is nog een echte klassieke van steen. De oostkant is beduidend korter en meet slechts 9 km.

 

Gotthardpas (Zwitserland)

 

De Sint-Gotthard, of  Gotthardpas (Duits: Sankt Gotthard-Pass, Italiaans: San Gottardo), was tot de aanleg van de Gotthardtunnel een drukke noord-zuid-verbindingsweg over de Alpen, de belangrijkste in de Zwitserse Alpen. De pas verbindt Andermatt in de Urseren-hoogvlakte in het kanton  Uri  met Airolo in het Valle Leventina in het kanton Ticino, en is gelegen in het gelijknamige Gotthardmassief. Het massief is vernoemd naar de heilige Gotthard uit Beieren. Hoogte van de pas is 2108 meter.

 

 

Splügenpass (Zwitserland)

 

De Splügenpass (Italiaans : Passo dello Spluga) is een bergpas in de Zwitserse Alpen met een top die ligt op 2113 meter. De bergpas verbindt het Zwitserse Hinterrheintal met het Italiaanse Val San Giacomo. De weg aan de noordkant is vanuit het dorpje Splügen bijna 9 km lang. De weg loopt omhoog via 2 groepen van haarspeldbochten, een groep van 6 bochten onderin en een groep van 14 bochten onder de top. Op de top is de grensovergang van Zwitserland naar Italië.

 

Sustenpass (Zwitserland)

 

De Sustenpass vormt de verbinding tussen Innertkirchen in het kanton Bern en Wassen in het kanton Uri. De naam van de pas komt van het woord "Sust" wat zoiets betekent als magazijn of warenhuis. Omdat de weg een handelsroute was werd het Sustenpass. De huidige weg is gebouwd tussen 1938 en 1945 en behoort hiermee tot de nieuwere Zwitserse paswegen. de kosten van de aanleg was destijds 32 miljoen Zwitserse frank. De Sustenpas wordt weinig gebruikt als doorgangsroute en is vooral voor het toerisme belangrijk. Om deze reden wordt de weg gedurende de winter niet sneeuwvrij gehouden.

 

Nufenenpas (Zwitserland)

 

Zwitserse Nufenenpas (Italiaans Passo della Novena) vormt de verbinding tussen het Duitstalige kanton Wallis en het Italiaanstalige Ticino. De weg is in 1964 geopend en is de hoogste, geheel op Zwitsers grondgebied gelegen pas. Doorgaans is de weg van eind oktober tot begin mei gesloten. Zelfs in hoogzomer kan er nog een pak sneeuw vallen op deze hoogte. Vanuit Ulrichen voert de weg door het woeste Ägenetal. Rond de 2000 meter-grens begint de weg met haarspeldbochten aan de finaleklim. Een paar kilometer voor de pashoogte takt er een weg naar rechts af. Deze voert richting de Griessee maar is verboden voor autoverkeer. De pashoogte op 2478 meter hoogte biedt een weids uitzicht op bijvoorbeeld de Finsteraarhorn. Op de pashoogte ligt een meer en bestaan er faciliteiten voor toeristen in de vorm van een kiosk en restaurant. De daadwerkelijke Nufenenpass ligt iets zuidelijker en is iets lager. Deze is te voet in 20 minuten te bereiken. De weg daalt af via het Valle Bedretto met zijn vele bergweiden. De eerste kilometers zijn nogal bochtig en daarna rustig dalend in oostelijke richting. Beneden aangekomen in Airolo kan men de Gotthardpas beklimmen of via de snelweg A2 richting Bellinzona of Luzern. (Bron: Wikipedia)

 

Furkapass (Zwitserland)

 

De Furkapass is een bergpas in de Zwitserse Alpen met een top die ligt op 2436 meter.De Furkapas begint in het Oberen Goms in het Wallis. Van Oberwald tot Gletsch lopen de routes van de Furkapas en de Grimselpas gelijk op. In Gletsch buigt de weg naar de Grimselpas in noordelijke richting af naar Meiringen in het kanton Bern.

Op 2272 meter hoogte, iets ten westen van de pashoogte, ligt het Belvédère Hotel. Daar begint een pad naar de Rhônegletsjer, de oorsprong van de Rhône. Na de pashoogte daalt de weg naar het dal Ursenen in Uri, met achtereenvolgens de plaatsen Realp, Hospental en Andermatt. De pasweg is afhankelijk van het weer over het algemeen gesloten in de maanden november tot en met mei. In de winter kan het verkeer in plaats van de pasweg de autotrein door de Furka-BasisTunnel gebruiken. De Matterhorn-Gotthard-Bahn (MGB) verzorgt regelmatig treinverkeer door de tunnel tussen Oberwald en Realp. De Furkapasweg is aangelegd van 1864 tot 1867, het betreft hier een uitbouw van de bestaande oude handelsroute. De Furkapas werd al in de tijd van de Romeinen gebruikt. In de 13e eeuw nam het economische belang toe en kwam het tot geregeld goederenvervoer over de pasweg. Vanaf 1867 reed een postkoets over de pas en vanaf 1921 de postbus. Op 28 september 2000 werd na 40 jaar bouwen in Gletsch het Walliser deel van de vernieuwde Furkapasweg ingewijd. Het ruim 10 kilometer lange traject van Gletsch naar de pashoogte is volledig verbreed. Hiermee is de vernieuwing van de autoroute vanaf Sion tot de pashoogte voltooid. Het Urner deel van de pasweg wacht nog op verbreding. Dit deel is op bepaalde plaatsen heel erg smal en erg bochtig.

 

Transfagarasan (Roemenië)

 

De Transfagarasan of nationale weg nummer 7C is een van de meest spectaculaire wegen ter wereld. De weg is 90 km lang en loopt door en over het Fagaras gebergte (trans + Fagaras) in Roemenië. De weg passeert het kasteel van Dracula en werd ook al voorgesteld door Top Gear in 2009. Presentator Jeremy Clarkson noemde de Transfagarasan toen de beste weg ter wereld. Reden genoeg om er is een kijkje te gaan nemen.

 

 

Păltaniș (Roemenië)

 

Păltaniș (Duits: Hohe Rinne) is een dorp in Transylvanië, Roemenië en ligt 35 km ten zuidwesten van Sibiu in de Karpaten. Het dorp ligt op 1440 meter hoogte en is daarmee het hoogste dorp van Roemenië. Het dorp werd gesticht door de Siebenbuergischer Karpatenverein (S.K.V.) in 1894. Het is een populaire wintersportplaats. De klim heeft 10 haarspeldbochten, waaronder een mooie serie van 6 dicht bij elkaar.

 

Transalpina (Roemenië)

 

De DN67C (Drum National 67C of Nationale weg 67C ), ook wel bekend alsTransalpina, is een weg in Roemenië. Hij loopt van Novaci naar Sebes. De weg is in totaal 148 kilometer lang. De Transalpina werd in 1935 geopend door koning Carol II van Roemenië. De weg had toen vooral een militair doel om snel de bergen over te steken. Pas in 2010 is de hele weg geasfalteerd en is deze pas ook voor racefietsers prima te doen.

 

Noorse fjorden (Noorwegen) 

 

Een trip langs de westkust van Noorwegen. We rijden van Bergen naar Trondheim langs fjorden, watervallen en prachtige berglandschappen. We rijden door de langste tunnel ter wereld, beklimmen het trollenpad en passeren tot slot over de spectaculaire Atlantische Route. (persoonlijk mijn favoriet!!)

 

 

 

 

 

 

Antrim Coast Road (Noord-Ierland) 

 

Een van de bekendste road trips ter wereld is een gedeelte van de A2, de Antrim Coast Road, in Noord-Ierland. Een groot gedeelte van deze weg slingert door de groene Ierse valleien en volgt zo de kustlijn. Sommige gedeeltes zijn zelfs gebouwd tussen 100m hoge kliffen en de zee. Spectaculair!

 

 

Ringweg (IJsland)

 

Deze staat garant voor 1300km vol avontuur en verassingen, lavavelden gaan over in besneeuwde bergtoppen en geven de indruk dat je misschien toch wel in Middle-Earth rondrijdt :-) Deze road trip is onvergetelijk op verschillende vlakken: relax in de natuurlijke heetwaterbronnen en zie stomende geisers, wandel over oeroude gletsjers en ontdek de diepe vulkaankraters. Ik heb de weg zelf gereden en kan dus uit ervaring zeggen dat deze weg op IJsland zeer de moeite waard is.

 

 

Amalfikust (Italië)

 

De Amalfikust, gelegen op de zuidelijke flanken van het schiereiland van Sorrento bij Napels, is één van de mooiste kustgebieden in Italië. Een landschap waar kliffen uit de zee oprijzen, en waar middeleeuwse dorpjes op terrassen in de heuvels zijn ingebouwd is wat je mag verwachten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Unesco besliste om dit unieke landschap toe te voegen aan de werelderfgoedlijst in 1996. De Amalfi kustweg, die we volgen, is een smalle baan die over de hoge klippen langs de Thyrreense Zee loopt. Voeg hieraan de prachtige omgeving en racende Italianen aan toe, en dit wordt een road trip om nooit te vergeten

 

 

Trollstigen (Noorwegen)

 

ook wel Trollenroute genaamd, is een deel van weg nummer 63 in Noorwegen van Åndalsnes naar het zuiden. Het is ongeveer 20 km lang.Het is een populaire toeristische weg met elf haarspeldbochten. De weg is geopend op 31 juli 1936 door koning Haakon VII na een bouwtijd van acht jaar. Oorspronkelijk was het een smalle weg waar auto´s elkaar op maar een paar plaatsen konden passeren. Na verbeteringen is het een goed berijdbare weg geworden. Bovenop de top is een uitkijkplatform, Trollstigheim geheten, waarvandaan er een mooi uitzicht is op de weg en de watervallen zoals Stigfossen. In de wintermaanden is Trollstigen gesloten. Zelfs in het voorjaar (mei-juni) is de weg naar de Trollstigen soms in de ochtend vanwege nachtvorst enkele uren gesloten. Rondom zijn de toppen van de Dronning (1568 m), de Kong (1593 m) en de Bispe (1475 m).

 

 

Col d'Allos (Frankrijk)

 

De Col d'Allos is een 2250 meter hoge bergpas in de Franse Alpen die de verbinding vormt tussen Barcelonnette en Allos. De pasweg is gewoonlijk van mei tot oktober voor verkeer geopend. De route over de Col d'Allos loopt parallel aan de oostelijker gelegen paswegen Cayolle en Restefond. Ten zuiden van de pashoogte ontspringt de rivier de Verdon die verderop de Gorges du Verdon heeft uitgesleten

 

 

Col de la Bonette  (Frankrijk)

 

De col de La Bonette heet de hoogste col van Europa te zijn. Dat is niet helemaal waar, want verschillende cols zijn hoger, en de echte Col de la Bonette is 'maar' op 2715 meter. Het zijn de laatste meters naar de Cime de la Bonette die extreem steil zijn en deze top hoger dan 2800 meter maakt! Maar het doet deze col te kort om hem zo ontkennend en negatief in te leiden. Want de la Bonette is een fantastische col, een spektakel om te beklimmen en een col waar je helemaal 'dood kunt gaan'. Vooral de laatste meters, na de echte col, moet je er even uitpersen, tegen de 15% De ideale top voor punchers met uithoudingsvermogen..... De Col de la Bonette is wel de hoogste col die ooit in de Tour de France heeft gezeten. Maar laten we de wedstrijd van 'de hoogste' maar even laten voor wat het is. Want de Col de la Bonette is ook zonder het predicaat 'de hoogste' een fantastische beklimming. Ten eerste is er het natuurschoon, de col loopt door het Nationale Parc van de Mercantour, een van de wildste plaatsen in Frankrijk. Hier leven wolven, lynxen en vele andere beesten in relatieve rust. Maar dat is niet alles. Je zou eigenlijk verwachten dat deze col, die midden in zo'n natuurgebied loopt van een slechte kwaliteit is. Natuurlijk is het geen snelweg, maar de weg is erg goed! Dus je kunt hier zonder problemen je dure carbonfiets over het asfalt sturen, want het zal niet op deze klim zijn dat je je fiets beschadigt. Op 8 kilometer van de top ligt een verlaten kazerne van de Franse berg-legereenheid de Chasseurs Alpins. Een spookstad. Ooit was het idee om hier een toeristisch park van te maken, maar dat is (gelukkig) nooit doorgegaan. Een mysterieuze sfeer geeft dit wel. De klim is lang, ondanks dat de klim nergens echt extreem steil is, is de klim over de hele lengte zwaar. Je hebt nergens rust en de stijgingspercentages schommelen behoorlijk zodat je hard moet werken om in een goed ritme te blijven. Let op deze klim ook op het temperatuurverschil. In het dal kan erg warm zijn terwijl het op de top bijna vriest.

 

Bron: http://www.klimgeiten.nl/

 

 

Col de Vars  (Frankrijk)

 

De Col de Vars is een 2109 meter hoge bergpas in de Franse Alpen die de verbinding vormt tussen Saint-Paul-sur-Ubaye en Vars. De pashoogte vormt de grens tussen de departementen Hautes-Alpes en Alpes-de-Haute-Provence. De pasweg is gewoonlijk het gehele jaar voor verkeer geopend.

 

 

 

 

 

Col du Glandon (Frankrijk)

 

De Col du Glandon is een bergpas in de Franse Alpen. De bergpas is vooral bekend vanwege wielrenetappes in de Ronde van Frankrijk. De Col du Glandon is 1924 meter hoog, en situeert zich in het hart van het Grandes Rousses massief, naast de Col de la Croix-de-Fer. De route naar de Col is in 1898 geopend en is in 1912 verlengd naar de Col de la Croix-de-Fer. De route is slechts open van mei tot oktober, omdat hij de overige maanden onbegaanbaar is wegens sneeuw. De Col du Glandon behoort tot de gemeente Saint-Colomban-des-Villards.


Kijk voor nog meer passen op http://www.klimgeiten.nl/