Test motorbanden


Op deze recent opgezette pagina (maart 2019) zal ik testen van (hoofdzakelijk) sport tour banden verzamelen. De tot nu toe gepubliceerde testen zijn:

  1. Michelin Road 5
  2. Pirelli Angel GT II (Test 1)
  3. Michelin Pilot Road 4 
  4. Metzeler RoadTec 01
  5. Bridgestone Battlax T31 
  6. Avon Spirit ST
  7. Mitas Touring Force
  8. Pirelli Angel GT II (Test 2)

Bron: testmotor.nl


1. Michelin Road 5


Met de Michelin Road 5 heeft Michelin de 5e generatie ‘Pilot Road’ motorband op de markt gebracht. Dit keer noemt Michelin de opvolger echter geen "Pilot" meer, maar gewoon de ‘Road 5’. Als opvolger van de populaire en ook erg succesvolle Pilot Road 4 zijn de verwachtingen hoog. De Pilot Road 4 is na zijn introductie in 2014 een enorm populaire band in het sporttoer segment gebleken, iets wat gezien de verkoopcijfers van 1.500.000 verkochte banden dan ook bevestigd wordt. Michelin legt de lat nu hoger en claimt dat de Road 5 nog beter is vergeleken met zijn voorganger. Zo geven de makers aan dat een gebruikte Road 5 band met 5.000 kilometers achter de kiezen nog steeds een zelfde remweg heeft als een nieuwe Pilot Road 4. Bij een eerste blik op de nieuwe Michelin valt meteen op dat de band een behoorlijk grof en diep profiel heeft, dit in tegenstelling tot zijn voorgangers. De band ziet er hierdoor alleen niet direct uit alsof hij ook te gebruiken is voor het sportievere motorrijden.

 

Straat

In de omgeving van het Spaanse circuit Monteblanco krijgen wij de mogelijkheid om de Road 5 uit te proberen; in de ochtend staan er diverse sporttoer motoren voor ons klaar voor een rit over straat. We kiezen ervoor om eerst met een lichte motorfiets te beginnen, met een Yamaha MT-07 rijden we over de dan nog erg frisse bergwegen. De makkelijk te besturen Yamaha voelt direct vertrouwd aan en de banden worden ook al snel warm. Net zoals zijn voorganger warmt de Road 5 dus snel op, ook onder een lichte motor zoals de MT-07. Na enkele tientallen kilometers stappen we over op een Honda CB650F. Deze wat zwaardere viercilinder is niet de meeste spannende motor om mee te rijden, maar alles voelt safe aan en de Honda en de Michelins passen daar in dit geval erg goed bij. De banden geven veel vertrouwen en feedback en doen zo precies waar ze voor bedoeld zijn. Zowel het insturen van de blinde bochten, als het uitaccelereren gaat allemaal volgens het boekje.

 

Als de buitentemperatuur wat omhoog gaat stappen we over op de Kawasaki Ninja 650, een semi-sportieve tweecilinder met een wat speels karakter. Het tempo van de groep gaat omhoog en we snijden de bochten steeds wat strakker en met hogere snelheid aan. Zo vragen we steeds meer van de voorband en komen tot de ontdekking dat de Road 5 wel degelijk een band is voor sportief gebruik. De voorband is niet extreem puntig qua vorm en de motor valt dan ook niet meteen onder hellingshoek, zoals dat bij sommige supersportbanden wel het geval is. Ondanks dat kunnen we de bochten vol vertrouwen scherp aansnijden en rijden we de voetsteuntjes van de lichte Ninja al snel aan de grond. Als laatste rijden we op de straat met de woeste Aprilia Tuono V4 1100, met 173 pk een compleet ander type motor als de voorgaande modellen. Ook onder deze dikke naked voelt alles nog steeds goed aan. Bij het accelereren uit 2e-versnellingsbochten vragen we steeds veel van de achterband, maar daar heeft de Road 5 geen moeite mee, geen enkele keer verliest de band zijn grip.

 

Nat wegdek

Op het circuit van Monteblanco kunnen we de Michelin testen onder natte omstandigheden. Op een nat wegdek was de Pilot Road 4 al een erg fijne band, maar door een nieuwe "XST Evo Technology" van Michelin zou de Road 5 onder deze omstandigheden nog beter moeten presteren. Door het toepassen van een 3D geprinte metalen mal is het voor Michelin mogelijk om een heel bijzonder profiel te genereren, wat naarmate de band slijt steeds wat breder wordt. Het resultaat hiervan is dat de band in versleten staat nog steeds dezelfde hoeveelheid water af kan voeren. Zodoende is het mogelijk dat een vrij versleten Road 5 nog steeds dezelfde remweg heeft als een Pilot Road 4. Tijdens de remproef op een nat wegdek met een Triumph Speed Triple houdt de Road 5 voorband zich dan ook uitstekend. In combinatie met de soms licht ingrijpende ABS van de Triumph blijft de motor bij zo extreem hard remmen toch stabiel en vertrouwd aanvoelen. Met snelheden rond de 100km/u kan er zo nog steeds erg hard en abrupt geremd worden, zonder dat daarbij de grip verloren gaat. Ook tijdens de uitwijkoefening, waarin plots van richting veranderd moet worden, laat de Michelin ons niet schrikken. Als we overstappen op de Yamaha MT-10 laat de achterband zien veel grip te bieden bij hard uit de bocht accelereren. Onder hellingshoek is het zelfs indrukwekkend met de brute power van deze Yamaha op het achterwiel, de motor zet ook dan geen stap verkeerd en blijft veel vertrouwengeven. Met de Road 5 beschik je tot een hellingshoek van 35 graden over profiel om het water af te voeren, daarna kom je op het gedeelte van de band waarin geen waterafvoer meer aanwezig is. Dat klinkt erger dan het is: dit is het stuk van de band waarvan Michelin aangeeft dat deze toch alleen maar benut zal worden onder droge omstandigheden, een plausibele theorie.

 

Sportfief/circuit

Met een Ducati SuperSport en met een BMW S1000XR rijden we enkele rondes op het droge circuit. In de eerste ronde houdt de band zich prima en is hij vrijwel direct op temperatuur. Zodra het tempo omhoog gaat krijg je het gevoel dat de band wat te warm wordt en begint hij al vrij snel aan de achterkant te smeren. Vooral met de vrij sportieve Ducati SuperSport begint de achterband in de wat snellere bochten dan ook wat te glijden. Op het rechte stuk, waarbij er snelheden van ver boven de 200km/u behaald worden, blijven zowel de Ducati als de BMW verrassend stabiel. Vooral op de BMW is dit een prettige ervaring, aangezien deze motorfiets een vrij hoog stuur heeft, waardoor gevoelsmatig weinig druk op het voorwiel aanwezig is.

 

Techniek

Zowel in de voorband als de achterband wordt gebruik gemaakt van de inmiddels bekende dual-compound, wat inhoudt dat er verschillende compounds voor de zijkanten en het middelste deel worden gebruikt. De voorband bestaat uit twee volledig silica compounds (2CT), de achterband is gemaakt van een silica compound op het loopvlak en een 'carbon' compound op de schouders van de band (2CT+). Voor de stabiliteit in de banden maakt Michelin gebruikt van de ACT+ Technology. Dit is een innovatieve opbouw van het karkas die door Michelin gepatenteerd is. Nieuw voor de Road 5 is de al eerder genoemde XST Evo Technology. Michelin omschrijft dit als een progressief profiel: een profiel wat naarmate de band slijt verandert van vorm en zodoende over de gehele levensduur van de band een optimale waterafvoer garandeert.

 

Conclusie

Met de Road 5 zet Michelin opnieuw een zeer solide sporttoer band op de markt, die onder lichte en iets zwaardere motoren zeer goed presteert op de openbare weg. De Road 5 warmt snel op, geeft een goede feedback en levert je geen onaangename verrassingen; precies wat je wil van een sportieve tourband. De nieuwe Michelin overtreft zijn populaire voorganger op vrijwel alle vlakken, al zullen we nog even moeten wachten tot we weten of de claims op het vlak van het progressieve profiel ook in de dagelijkse praktijk kloppen. Voor de zeer sportieve motorrijder, die regelmatig op het circuit rijdt, is de Road 5 iets minder geschikt, maar voor een sportieve rijvaardigheidstraining is het bereik meer dan voldoende. Daarbij zijn de prestaties zowel op een droog wegdek als op een nat wegdek zeer ruim in orde. Met de huidige technieken qua profiel, karkas en compounds is de Michelin Road 5 een motorband die zowel voor de woon-werk rijder als voor de sportieve tourrijder zeer geschikt is. Daarmee is de nieuwe Michelin Road 5 dan ook een waardig opvolger van de populaire Pilot Road 4.

 


2. Pirelli Angel GT II


De Angel GT II is de opvolger van de veelvuldig onderscheiden Angel GT en de volgende stap in de evolutie van het succesvolle Gran-Turismo-concept van Pirelli. Het doel van de ontwikkeling van de Angel GT II was om het prestatieniveau in het Sport Touring segment opnieuw te definiëren. Daarbij lag de focus met name op kilometerrendement, sportieve handling en optimale grip. Deze eigenschappen in combinatie met een voortreffelijk rijgedrag op nat wegdek leveren een band op die de rijder maximaal vertrouwen en veiligheid biedt. De Angel GT II gaat uit van een karkasconstructie die werd afgeleid uit het Supersport-segment. Deze hebben de ontwikkelaars van Pirelli gecombineerd met innovatieve High-Silica-mengsels en een loopvlakprofiel dat veel elementen overneemt van de „Intermediate“-racebanden uit het Superbike-wereldkampioenschap. Daarmee neemt de Angel GT II een nieuwe benchmark op het gebied van prestaties over en werkt voortreffelijk samen met elektronische ondersteunende instrumenten.

 

 

Het begrip „Gran Turismo“ staat voor veilig en aangenaam reizen over grote afstanden evenals met een hoge gemiddelde snelheid – met een maximum aan rijplezier. Dit concept inclusief een grote kilometerrendement en een grote veelzijdigheid onderscheidden ook reeds het succesvolle voorlopermodel Angel GT. De nieuwe Angel GT II paart deze positieve eigenschappen aan een nog betere prestaties in alle rijsituaties en biedt zodoende nog meer vertrouwen. Daardoor wordt hij de nieuwe mijlpaal op het gebied van de Sport-Touring-banden. Het Sport-Touring-segment groeit jaar na jaar en stelt hoge eisen aan de producteigenschappen van banden. Met de ontwikkeling van de Angel GT II onderstreept Pirelli ijn toonaangevende positie op het gebied van technologie en biedt een band aan die ook op de krachtigste motoren in dit segment perfecte prestaties biedt.

 

Met betrekking tot de contouren, de structuur, de compounds en het loopvlakdesign van de nieuwe Angel GT II waren de doelen bij de technische ontwikkeling:

  • de maximale grip onder alle wegomstandigheden, optimaal rijgedrag in iedere bochtsituatie en maximale stabiliteit op het rechte eind
  • de verbinding van de sportieve Pirelli-DNA met uitzonderlijke prestaties op nat wegdek
  • de kilometerrendement in dit segment verder te vergroten
  • de optimale ondersteuning van elektronische rij-instrumenten

De nieuwe Angel GT II werd ontwikkeld voor de eisen die de volgende rijderstypes:

 

Tourrijders

Tourrijders leggen middellange tot lange afstanden af, alleen of met bijrijder en bagage. Ze rijden op sport-tourmotoren of crossover-bikes. Voor hen is een grote kilometerrendement, optimale stabiliteit en maximaal laadvermogen, extra comfort door goede dempingseigenschappen van belang, evenals perfecte veiligheid en veel vertrouwen op nat wegdek.

 

Allroundrijders

Deze rijders gebruiken hun motoren het hele jaar door als forenzen en als stadsvoertuig, aangevuld door af en toe wat trips buiten de stad van middellange of langere afstand. Ze rijden supersport-motoren, Naked-Bikes, sport-tourmachines of Crossover-motoren. Ze verlangen controle en grip bij het remmen onder alle omstandigheden, met name ook als het nat is en eenvoudige handling op lage snelheden.

 

Vrijetijdsrijders

Deze motorrijders gebruiken hun bikes hoofdzakelijk voor korte weekendtrips. Ze rijden overwegend op supersport-motoren en op de nieuwste generatie Crossover-Bikes. Voor hen zijn sportlieve handling, veel grip met een hoge kilometerrendement van belang, prestaties op nat wegdek en veelzijdigheid bij verschillende ladingen.

 

Met de Angel GT II heeft Pirelli het duidelijke doel om het marktaandeel in het Sport-Touring-segment verder uit te breiden. Om dat te bereiken, combineert de nieuwe band de bekende sportiviteit van de voorloperproducten met een nogmaals verbeterde levensduur en optimale betrouwbaarheid onder alle rijomstandigheden.

 

De Angel GT II is vanaf februari 2019 verkrijgbaar in de volgende maten.

 

Voor:

120/60ZR17 M/C TL (55W)

150/70ZR17 M/C TL (69W)

120/70ZR17 M/C TL (58W)

160/60ZR17 M/C TL (69W)

120/70ZR17 M/C TL (58W) (A)

170/60R17 M/C TL 72V

120/70R19 M/C TL 60V

170/60ZR17 M/C TL (72W)

 

Achter:

180/55ZR17 M/C TL (73W)

180/55ZR17 M/C TL (73W) (A)

190/50ZR17 M/C TL (73W)

190/50ZR17 M/C TL (73W) (A)

190/55ZR17 M/C TL (75W)

 

190/55ZR17 M/C TL (75W) (A)

(A) versies met gewijzigd karkas voor zware motoren

 


3. Michelin Pilot Road 4


De Michelin Pilot Road 4 is gemaakt in drie verschillende varianten, hij is verkrijgbaar in de standaard versie, een GT-variant voor de zwaardere toermotoren en in een Trail uitvoering voor allroads. Laatstgenoemde hebben we gebruikt voor een langeduurtest, zo'n 70% van de kilometers die ermee zijn afgelegd zijn functionele kilometers geweest, hoofdzakelijk snelweggebruik. Voor de overige 30% van de kilometers mocht de band zijn kwaliteiten laten zien tijdens (sportieve) toerritten. De Michelin Pilot Road 4 Trail is een 100% straatband. Zijn profiel geeft geen enkele indicatie dat je hiermee offroad kan rijden, dat is overigens geen ramp omdat de doorsnee allroad dit toch nooit doet. Nadeel is dan wel dat het profiel er niet echt stoer uitziet, dit kan voor sommige allroad rijders wel eens een issue zijn.

 

Wat bij de eerste kilometers meteen opvalt is het feit dat de Road 4 een stuk neutraler stuurt dan zijn voorgangers. Bij de Road 2 en de Road 3 'viel' de motor wat meer de bocht in dan bij de huidige Pilot Road. Omdat de doorsnee allroad relatief lichtvoetig stuurt is het neutrale karakter wel prettig, de motor voelt anders snel wat onrustig aan. Ook bij snelle bochtenwisselingen voelt de band wat stijver aan de oudere generatie Pilot Road banden, deze hadden relatief veel beweging in de banden maar dit is bij de Pilot Road 4 een heel stuk minder. De band geeft vanaf het moment van wegrijden al een vertrouwd gevoel en hij warmt snel op. Eenmaal op temperatuur moet je als berijder flink je best doen om de band op een foutje te betrappen. Alleen bij héél hard insturen en/of uitaccelereren wil het wel eens voorkomen dat de band een stapje opzij zet, maar hij pakt de grip daarna meteen weer op.

 

De Michelin Pilot Road 4 Trail is voorzien van Michelin's XST technologie, dit heeft te maken me de vorm van het profiel. Het profiel is voorzien van putjes en lamellen en deze zorgen ervoor dat bij nat wegdek de waterfilm gebroken wordt en dit is weer goed voor de drainagecapaciteit van de banden. Michelin claimt dat de gripomstandigheden hierdoor bijna vergelijkbaar zijn als met een droge ondergrond. Het klinkt te mooi om waar te zijn maar eerlijk is eerlijk, in natte omstandigheden presteert de Road 4 Trail voortreffelijk. De band blijft erg stabiel en behoudt zijn grip, zelfs bij hard accelereren bij een stoplicht geeft deze geen krimp. Ook deze band is de dual compound technologie (2CT) toegepast. Op de zijkant van de band is het rubber van een zachtere compound ten opzichte van het loopvlak. Dit zorgt er voor dat de grip onder hellingshoeken maximaal is en de levensduur langer is. De Road 4 zou 20% langer meegaan dan zijn voorganger, maar na 10.000 km was het einde in zicht voor de achterband. Gezien het aantal snelwegkilometers is het slijtagepatroon goed te noemen, het vlakke stuk op de achterband is verwaarloosbaar maar wel is er wat cupping zichtbaar.

 

Conclusie

 

De Michelin Pilot Road 4 Trail is een sportieve toerband die doet waarvoor hij is gemaakt. Het is een band waarmee je probleemloos snelwegkilometers kan maken zonder dat de band vierkant wordt en waarmee je echt wel sportief kan rijden. Om de band te betrappen op een foutje moet je flink je best doen en dan is de fout ook toe te schrijven aan de berijder en niet aan de band. De band laat zich van zijn beste kant zien op een natte ondergrond, zoals zijn voorgangers (pilot road 2 en de pilot road 3) blinkt hij daar echt in uit. De band blijft zeker en vertrouwd aanvoelen, ook als de band al deels versleten is. Zowel de voor- als de achterband leek aan het einde van de levensduur een beetje gecupt, tijdens het rijden viel hier niets van te merken. Met een kilometrage van zo'n 10.000 km onder een 1000cc tweeclinder is de levensduur redelijk te noemen maar niet meer dan dat.

 


4. Metzeler RoadTec 01


De Metzeler Roadtec 01 is geen upgrade van de RoadTec Z8 maar een volledig nieuwe band. Een direkte vergelijking met de Z8 is gaat dan ook niet op. Metzeler zegt over wel dat de Roadtec 01 een betere grip op nat wegdek heeft, een 10% langere levensduur en brede toepasbaarheid op verschillende motortypes. De groep motorrijders waar Metzeler zich met de Roadtec 01 op richt zijn Sport-Tourers, Urban Fighters, en Master Travelers. Mooie woorden op papier natuurlijk, dat is dan ook de reden waarom we een set Metzeler Roadtec 01 onder een Yamaha FJR1300 monteerden voor een langeduurtest. Hiermee reden we woonwerk kilometers, enkele ritten naar de Eifel, Ardennen en twee keer naar de Dolomieten.

 

Dat de Metzeler Roadtec 01 geen echt sportieve band is, uit zich in enigszins traag insturen in de eerste bochten. Zodra het tempo wat hoger wordt verdwijnt dit gevoel volledig en lijken de banden steeds lichter te gaan sturen. Als de Roadtec’s 01 korte tijd later op temperatuur zijn, rijd je met gemak de slijtblokjes van de voetsteunen aan de grond. De FJR1300 blijft daarbij, ondanks zijn forse gewicht, heel strak en vertrouwd aanvoelen. Tijdens snelwegritten met volle koffers en hoge snelheid voelen de Metzelers zich in hun element. De banden blijven tot topsnelheid moeiteloos hun werk doen en blijven stabiel aanvoelen. Tijdens fors doorrijden in de bergen met de vele haarspeldbochten en wisselende wegdekken blijft de grip van de achterband bij hard accelereren en remmen maximaal. Ook lange doordraaiende bochten worden strak genomen en eventuele correcties gaan moeiteloos. Met snelle bochtwisselingen hebben de Roadtec 01 banden, ondanks de combinatie van het hoge gewicht van motor en bepakking, geen enkele moeite. Tijdens maximaal remmen onder deze omstandigheden blijft de grip en stabiliteit goed. Al deze eigenschappen kun je lijnrecht doortrekken op wegen in vlakkere gebieden. Tijdens rijden met nat weer en forse belading van de motor geven de banden je altijd een goed en vertrouwd gevoel. Dit geldt zowel voor snelweg gebruik, maar zeker ook voor gebruik op binnenwegen. De grip blijft ook onder deze natte omstandigheden intact en moet je de motor echt tot het uiterste dwingen om de grens van de Metzelers te overschrijden. Ook bij temperaturen onder de 5 graden zullen deze sportieve toerbandenje niet snel verrassen en blijven goed voelen. Tijdens de langeduurtest met deze zware en zeer wisselende omstandigheden blijft ook het slijtage patroon gelijkmatig en “rustig”.

 

Conclusie

We hebben met de Metzeler Roadtec 01 tijdens deze praktijktest ruim 15.000 km gereden. Onder alle omstandigheden bleven zowel de voor- en achterband stabiel en vertrouwd aanvoelen. Hierbij was de feedback goed. Qua handelbaarheid is de Roadtec 01 meer gericht op toer dan sportief. Tijdens de duurtest werden zo'n 6000 km op de snelweg gereden, de overige km's waren voornamelijk woon-werk en vrijetijd kilometers op wisselende B-wegen. De Metzeler Roadtech 01 is, gezien het sport/toerkarakter en de veilige rijeigenschappen een goede motorband en uitstekend geschikt voor de genoemde doelgroep. De band is goed bestand tegen de zware belasting van moderne krachtige sporttoer motorfietsen die ook als zodanig bereden worden. Hiermee kan Metzeler zonder problemen concurreren in het sportieve toersegment. De genoemde “traagheid” in de eerste meters passen bij het toerkarakter. De beloofde grip wordt volledig waargemaakt op zowel droog als nat wegdek en de ruim 15.000 km levensduur van de banden is buitengewoon goed te noemen.

 

De RoadTec 01 is verkrijgbaar in een brede range bandenmaten:

 

Voor:

120/60 ZR 17 M/C (55W) TL

120/70 ZR 17 M/C (58W) HWM TL

120/70 ZR 17 M/C (58W) TL

110/80 R 19 M/C 59V TL

120/70 ZR 19 M/C 60W TL

 

Achter:

150/70 R 17 M/C 69V TL

160/60 ZR 17 M/C (69W) TL

170/60 ZR 17 M/C 72W TL

180/55 ZR 17 M/C (73W) HWM TL

180/55 ZR 17 M/C (73W) TL

190/50 ZR 17 M/C (73W) HWM TL

190/50 ZR 17 M/C (73W) TL

190/55 ZR 17 M/C (75W) HWM TL

 

190/55 ZR 17 M/C (75W) TL

 


5. Bridgestone Battlax T31


Met de Bridgestone Battlax T31 is er een opvolger voor de T30 EVO, de populaire sporttourband van het Japanse motorbandenmerk. De T31 zal overigens voorlopig “boven” de T30 Evo komen en zelfs de oude BT-023 staat nog op de lijst, maar het lijkt ons logisch dat op den duur alleen de T31 overblijft. Dit ook omdat er ten opzichte van de T30 wel verbeteringen zijn, maar geen enorm rigoureuze veranderingen, zoals dat wel het geval is bij de Bridgestone Battlax A41 allroad motorband, waar we tijdens hetzelfde evenement mee reden. We rijden tijdens de persintroductie in de omgeving van Ouarzazate in Marokko op de Kawasaki Versys 650 & 1000, Suzuki GSX-S1000F, KTM SuperDuke GT, Honda CB1100, BMW R1200RS, BMW S1000X en de Ducati Multstrada 1200.

 

Tijdens de technische briefing geeft Bridgestone aan dat er voor de nieuwe T31 vooral gewerkt is aan feedback vanuit de band, ook wel “contactgevoel” genoemd, met daarnaast als ontwikkelingsdoel meer grip in de regen en bij kou. Over dat laatste kunnen we vanuit de Marokkaanse woestijn geen oordeel geven, over het eerste zeker wel. De wegen van de testroute zijn namelijk echt fantastisch, waarbij we inschatten dat het supersnel slingerende asfalt op de gloednieuwe R108 tussen Taguenzalt en Agdz binnenkort hoog binnenkomt in de Top 10 van Mooiste Motorwegen.

 

De markt voor de T31 is enorm groot, maar technisch wel een uitdaging voor bandenfabrikanten; het verschil tussen een Versys 650 en een S1000XR is immers enorm. Voor die laatste is er dan ook een GT-versie met sterker karkas, waarbij het profiel wel hetzelfde is als de gewone versie, waar dit bij de T30 EVO nog verschilde. De achterband heeft een dubbele compound, Bridgestone noemt dit 3LC, waarmee verwezen wordt naar de verdeling van de compounds; de hardere compound in het midden loopt door onder de zachtere aan de zijkanten. De voorband heeft opvallend genoeg maar één compound, waar dit bij de -net zo nieuwe- A41 allroad wel een dubbele is. Zowel voor als achter kreeg de nieuwe sportieve tourband een andere “Sea/Land ratio” in de vorm van grotere groeven aan de zijkant en iets minder in midden, waardoor er meer rubber aan de grond komt bij het nemen van bochten. Enige punt waarop geen verbetering geclaimd wordt is levensduur, maar juist op dat vlak stond de T30 EVO al als zeer goed bekend.

 

Als we door het indrukwekkende landschap rijden, blijkt de opwarmtijd minimaal; alleen bij de eerste kilometers op de -dan nog fonkelnieuwe- banden is enige voorzichtigheid geboden. Later op de dag voelen de T31’s na elke stop direct bedrijfsklaar aan. Het meest opvallende gevoel is daarna op alle hierboven genoemde motorfietsen hetzelfde: het makkelijke van links naar rechts rollen. In zowel snelle als langzame bochten zijn de snelheid van insturen en de grip uiterst voorspelbaar en gelijkmatig. De overgang van compound (op de achterband) of mate van hellingshoek maakt niks uit, overal is de grip en zijwaartse rol hetzelfde. Dit zorgt voor veel vertrouwen, omdat je hierdoor ook een bocht die onverwacht knijpt makkelijk aankan; gewoon een kwestie van even doorduwen, waarbij je weet dat alles qua sturen hetzelfde blijft. Ook als je in de buurt van de zijkant van de band komt. Daar heeft de T31 wat meer rubber gekregen, waardoor het contactvlak tussen band en asfalt 7% groter is geworden. Misschien komt het omdat het niet tijdens onze flinke testrit -voor een keer- eens niet idioot hard gaat, maar extreem veel verschil met -herinneringen van- de T30 EVO merken we niet. Niet zo vreemd, want de huidige generatie sportieve toerbanden is al zo goed dat je best extreem moet gaan (circuit?)rijden om aan het grensbereik te komen. Oftewel, de grip in de dagelijkse praktijk was al heel erg goed en is nog steeds heel erg goed bij meer dan stevig doorrijden.

 

In bochten is de stabiliteit goed, al verschilt dit natuurlijk ook flink per motorfiets. De FJR1300 en S1000XR blijven op hellingshoek heel strak, waar de Versys 650 en de SuperDuke GT wat meer bewegen. De Versys is trouwens de lichtste van het stel, maar daardoor kunnen we wel goed de “gewone” T31 met de T31 GT vergelijken. Die laatste versie zit als 180 of 190 mm versie onder de zware motoren, maar in beide versies is het voorspelbare “omrollen” en gripniveau precies eender. Eenmaal gerustgesteld door de staat van de indrukwekkende wegen gaat het gas erop, waarbij we vooral op zoek gaan naar de aangekondigde extra feedback en gevoel, een nogal lastig in cijfertjes te vangen factor. Naast de genoemde voorspelbaarheid en grip komt er zowel van voor als achterzijde ruim genoeg aan informatie, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat factoren als vering, demping en de aanwezigheid van elektronische hulpmiddelen als traction control hierbij de hoofdrol spelen op de openbare weg. Bij het razendsnel doorwisselen van testmotoren is wel te merken dat de T31 onder al die verschillende twee- en viercilinders hetzelfde aanvoelt; je vergist je, als je overstapt van Multistrada naar Versys 1000 en terug. eerder in de aanwezigheid van de quickshifter dan dat je je zorgen maakt over het gripniveau. Knap gedaan, want de motoren verschillen immers enorm!

 

Echt hard aanremmen doen we op de testroute opvallend weinig, dit omdat je weet dat je in elke bocht altijd nog onder hellingshoek kan corrigeren. Eenmaal toch serieus hard remmend blijft de motor keurig stabiel, alleen de grote, hoge machines weten de GT-voorband wat te vervormen. Ook rechtuit is er volop stabiliteit, maar de snelheden komen nooit echt in de buurt van de 200, tot dan toe is er in ieder geval niks aan de hand. Ronduit fijn is de overgang van remmen naar insturen, daar komt het al eerder geroemde “rollen” weer mooi van pas, waardoor de overgang van rechtop, via insturen naar hellingshoek, niet razendsnel maar wel heel soepel gaat. Oftewel, precies wat je voor een sportieve toermotor nodig hebt.

 

Conclusie

 

De Bridgestone Battlax T31 is als sporttour motorband zeer geslaagd, al zullen de geclaimde verbeteringen voor natte en koude omstandigheden (hopelijk) pas in de komende herfst blijken. Tot die tijd heb je aan de T31 een zeer voorspelbare, makkelijk sturende set banden, waarvan de voorganger bewees dat die ook na veel kilometers fijn blijft sturen. Voornaamste pluspunten zijn de consistente en hoge grip, stabiliteit en de snelle opwarmtijd, waarbij er meer dan genoeg feedback is om op hoge snelheid elke lijn te durven corrigeren. Komt bij dat Bridgestone de T31 in enorm veel maten gaat leveren, waardoor er eigenlijk nog amper motoren zijn waaronder de nieuwe band niet enorm goed tot zijn recht kan gaan komen. Dit betekent dat veel motorrijders kunnen gaan profiteren van de stap voorwaarts die de T31 overduidelijk is.

 


6. Avon Spirit ST


In Nederland & België hebben we de laatste jaren weinig van Avon Tyres gehoord, maar vooral in thuisland Groot-Brittannië is de motorbandenfabrikant zeer actief. Nu wil het submerk van bandenfabrikant Cooper Tire zich weer laten zien in de Benelux, waarvoor ze de introductie van de nieuwe Spirit ST “Hypersport” als moment van terugkeer kiezen. De Spirit ST vult zo een flinke line-up aan die in 2017 bestaat uit de 3D Ultra Xtreme, 3D ultra Sport, Storm 3d X-M, Roadrider, Streetrunner, Cobra, Venom-R TrailRider, TrekRider, Classic en Viper Stryke motorbanden.

 

De Spirit ST is bedoeld als “hypersport” motorband voor krachtige straatmotoren, waarbij ook een dag op het circuit mogelijk moet zijn. Als voorbeeldmodellen noemt Avon de Yamaha MT-10, Triumph Street Triple, Suzuki GSX-S1000, Honda CB1000R, KTM 1290 Superduke en de Kawasaki ZZR1400. Op het circuit van Portimão wordt de nieuwe Avon Spirit ST voorgesteld met een kort ritje op de openbare weg in de omgeving en een flink aantal sessies op het circuit zelf.

 

Techniek

Avon Tyres heeft een aantal eigen technieken in huis, die grotendeels overeenkomen met die van de grote merken. Zo is er een dual compound voor de achterband en een omgekeerd profiel van de voorband. Verder zijn er verschillende ruimtes tussen de gordels (Advanced-Variable Belt Density), veel Silica (SRS – Super Rich Silica Compound), een vervormend loopvlak (Reactive Footprint), profiel voor waterafvoer (EAF profiel), een zelfgekozen vorm van de band (ATAC Profiel) en kleine groefjes (3D Micro-Gauge Sipes) die voor de juist mate van beweging en opwarming moeten zorgen. Alle technieken komen nogal non-nonsense over, alleen over de 3D Sipes wordt ingewikkeld gedaan, de rest is gewoon wat nodig is voor een goede motorband. Qua levensduur zegt Avon 30% langer mee te gaan dan de zelfgekozen concurrentie, waarmee ze waarschijnlijk de Metzeler Roadtec 01 of Michelin Pilot Road 4 bedoelen. Tijdens de twee testdagen blijkt dan ook dat de Spirit amper slijt, ook op het circuit niet.

 

Straat

De testroute op straat is erg kort maar gaat vooral over een snelle heuvelroute met enorme weggezakte delen in het verder redelijke asfalt. Hier valt op dat de Spirit ST snel opwarmt en nogal wat beweging toelaat, de banden zijn duidelijk niet enorm stijf qua constructie. Gevolg hiervan is dus dat de band snel op temperatuur komt maar ook dat de bandendruk vlot stijgt. Al snel laten de monteurs van Avon de bandenspanning dan ook wat zakken om weer naar 2,4 Bar voor en 2.9 achter terug te gaan. Qua insturen is de Spirit hier prima en ook een gekozen lijn wordt makkelijk vastgehouden, ook op hoge snelheid. Wel wordt snel duidelijk dat deze motorbanden het beste tot hun recht komen onder lichtere, sportieve motorfietsen, in plaats van de door Avon geafficheerde “hypersport” machines. Onder de grote, zware motoren is de voorband immers niet zo stabiel bij stevig aanremmen en is de beweging uit de band teveel voelbaar, bij op het gas gaan is het de achterkant die niet superstijf is. We rijden met een groot aantal motoren, van SuperDuke 1290 en zelfs een Adventure 1190 tot GSX-S750 en CBR650F, maar vooral onder de laatste twee voelt de band passend aan. De feedback is daarbij goed genoeg, vooral op ouder asfalt krijg je prima door wat er tussen rubber en straat gebeurt. Tijdens een ABS test op natte ondergrond laat de Spirit geen steken vallen, al wordt de snelheid niet al te hoog opgevoerd.

 

Circuit

Avon claimt dat de Spirit ST goed is voor een circuitdag op je straatmotor en daar hebben ze in theorie wel een punt. Daarbij gaan we er dan wel vanuit dat degenen die met een “gewone” motorfiets een circuitdag rijden niet al te ervaren zijn en niet uit zijn op de snelste rondetijden. Op je eerste circuitdag of op een rijvaardigheidstrainingen op het circuit kan je met deze banden onder je motor dan ook prima aankomen. Als je meer circuitervaring hebt is de Spirit niet de juist band, maar in Nederland zijn dat veelal motorrijders die met een speciale circuitmotor op circuitdagen afkomen. Voor deze groep is de Spirit niet geschikt. De Spirit ST geeft namelijk niet heel veel tractie bij het zo hard mogelijk uitkomen van bochten; als je niet heel voorzichtig op het gas gaat, zetten alle motoren in het testpark al snel een stap opzij. Dit gaat dan wel weer redelijk voorspelbaar en niet al te wild, waardoor het nooit tot een crash leidt, maar het scheelt wel in de rondetijd. De langere bochten gaan gewoon goed, de verschillende motoren houden mooi hun lijn en ook de stabiliteit op topsnelheid is prima. Tenminste, als je niet op de wild met zijn stuur slaande KTM Superduke zit, maar die huurmotor verdenken we dan ook van een rare setting. Gaandeweg de dag krijgen we wel steeds meer plezier op het circuit op de Avons. OK, je moet geen geweldige rondetijden verwachten omdat elke exit voorzichtig moet, maar de band rolt mooie van links naar rechts en doet het gewoon leuk op de snelle stukken. Eenmaal gewend aan het inzetgebied waarbinnen de Avons opereren, zijn het uiteindelijk toch weer de beperkte grondspeling van de Kawasaki Z1000SX en GSX-S1000, de abrupte injectie van de Yamaha XSR900 of de zwakke remmen van de Honda 650 die de limiet vormen, niet de banden.

 

Conclusie

 

De Avon Spirit ST motorbanden zijn niet zozeer “hypersport” motorbanden , maar meer een goedkopere* keuze voor de vele sporttour motorrijders die het niet àl te te gek maken. Avon hoopt mee te kunnen met de Metzeler Roadtec 01 en Michelin Pilot Road, maar dat is te hoog gegrepen. Wel is deze Avon beter dan bijvoorbeeld de Dunlop D222 die je tegenkomt als standaard OEM-montage op een groot aantal middenklassers. Op bijvoorbeeld de Kawasaki Z650 & Z900 en de Honda VFR800, daarvoor zou het een verantwoorde vervangingsband kunnen zijn. Voor lichtere motoren als de Honda CBR650F, Yamaha MT-07, Moto Guzzi V7 of Suzuki SV650 kan de Avon zo een betaalbaar* en goed alternatief zijn voor realistische motorrijders die gewoon lekker doorrijden, zonder met een knie aan de grond door de buurt te willen knallen.

 


7. Mitas Touring Force


Mitas zal haar gloednieuwe sport-touringband, Touring Force, op de EICMA tentoonstelling in Milaan, Italië van 6 tot 11 November op stand I73, hal 9 lanceren. Ksenija Bitenc, Directeur van Motorfietsbanden, zegt het volgende: “We zijn er trots op om ons radiale bereik uit te breiden met de nieuwe Touring Force sport-touringband. In de afgelopen jaren hebben we waardevolle ervaring en kennis opgedaan in de interne ontwikkeling van Sport Force+ en Terra Force-R radiaalbanden. Deze hoogwaardige producten hebben de basis gelegd voor het invoeren van een produc in het zeer veeleisende sporttoeristisch segment.”

 

Profielontwerp, ontwikkeld met virtuele 3D-technologie, eindigt voor de schouder van de band en zorgt voor een maximaal contactoppervlak bij schuine hoeken. De plaatsing, richting en diepte van groeven bieden uitstekende rijeigenschappen in verschillende weg- en weersomstandigheden. Met nieuw Multi Compound Tread Technology (MCTT), biedt het centrale deel van het profielontwerp van Touring Force langere levensduur en de schouderdelen zorgen voor een goede grip bij extreme hellingshoeken.

 

Speciale verbindingen zijn ontwikkeld om de beste rijprestaties en perfecte slijtagebalans te waarborgen. De combinatie van profielontwerp en MCTT resulteert in een maximale grip op nat en droog wegdek. Hoog silicagehalte en speciale toevoegingen zorgen niet alleen voor een optimale grip bij lage temperaturen en op natte oppervlakken, maar ze verminderen tevens de migratie van rubberen bestanddelen teneinde het oppervlak van de band tijdens gebruik, waardoor constante rij-eigenschappen worden gegarandeerd gedurende de levensduur van een band.

 

Mitas Touring Force is ontworpen om goed te presteren op verschillende soorten sporttouring motorfietsen en is een goede keuze voor bestuurders die op langere reizen reizen met passagiers en bagage, alsmede voor diegenen die alleen al meer sportieve en dynamische ritten verkiezen.

 

Mitas Touring Force zal in maart 2019 op de markt verschijnen. Extra maten zullen in de loop van 2019 beschikbaar worden.

 

Leverbare bandenmaten Mitas Touring Force motorbanden:

Voor:

120/60ZR17 (55W) TL Beschikbaar in maart 2019

120/70ZR17 (58W) TL Beschikbaar in maart 2019

 

Achter: 

160/60ZR17 (69W) TL Beschikbaar in maart 2019

180/55ZR17 (73W) TL Beschikbaar in maart 2019

190/50ZR17 (73W) TL Beschikbaar in maart 2019

190/55ZR17 (75W) TL Beschikbaar in maart 2019


8. PIRELLI ANGEL GT II


Met de Angel GT 2 zet Pirelli de opvolger van de eerste Angel GT bijna onzichtbaar in de markt. Waar bij de introductie van de eerste Angel GT er nog een Italiaans vliegdekschip en het circuit van Nardo werden afgehuurd, wordt de Angel GT2 geruisloos bij de dealers neergezet. Ten onrechte, want de eerste Angel was bij ons in een 13.000 kilometer durende langeduurtest erg populair wegens de sportieve insteek. Die sportieve achtegrond is logisch, de Angel GT is immers de sporttourband van een merk dat we vooral kennen van haar race- en circuitbanden. 

 

Volgens eigen zeggen was de GT al de meest polyvalente band, wat er vooral op wijst dat de meeste Pirelli’s bekend zijn als circuitbanden of straatbanden die vaak net voldoen aan de homologatie-eisen voor straatgebruik. Eenvoudig gezegd komen de sportieve tourrijders eerder bij zustermerk Metzeler uit, maar deze Angel GT 2 is de band die met de Pirelli merknaam de brug vormt naar de straatbanden. We hebben het dus over een beetje vreemde eend in de bijt vanaf de circuitbanden waar het Italiaanse merk veel meer op is gericht. Die circuitbanden hebben allemaal Diablo (duivel) als typeaanduiding in de modelnaam, de Angel is dus daarvan de “brave” straatversie.

 

Technisch is er niet enorm veel veranderd bij de overgang van GT naar GT2: het profiel is aangepast qua vorm en tegelijkertijd is er wat minder van aanwezig, wat zorgt voor iets meer rubber op de weg maar dus iets minder afvoer van regenwater. Het nieuwe profiel is wel weer afgeleid van de intermediate raceband van Pirelli, dus ook hier blijft de link naar de sportieve zijde erg aanwezig. Zoals de meeste moderne motorbanden is ook bij Pirelli gekozen voor verschillende compounds in één band, de achterband heeft een verdeling van drie vlakken die over 37,5 - 12,5 - 37,5 procent van de band zijn verdeeld. In vergelijking met sommige concurrenten is dat wel wat grof, andere merken hebben soms al 5 zones in de achterband of een dual compound in de voorband.

 

Nu rijden we een erg korte testrit rondom het TT-Circuit van Assen. Daarbij valt op dat de Angel GT2 erg snel opwarmt en in die opwarmtijd al vlot vertrouwen geeft. Insturen gaat makkelijk maar niet extreem snel, eigenlijk precies zoals je van een tourband mag verwachten. Pirelli claimt dat het nieuwe karkas van de GT2 goed ‘samenwerkt’ met de moderne elektronische hulpsystemen. Echter, als we die op de Ducati Monster 1200S juist uitschakelen, blijkt de grip van de Pirelli’s keurig voorspelbaar. Natuurlijk is ook hier de grens daarvan bereikbaar, maar opvallend is wel dat je erg je best moet doen om die grens te bereiken en dit dan goed aangegeven wordt. Qua insturen is de Angel GT2 niet meeste precieze motorband van allemaal, maar eenmaal op een lijn is de stabiliteit wel indrukwekkend.

 

Conclusie:

 

Helaas is onze testrit van zeer korte duur, maar als geheel kunnen we de nieuwe Pirelli wel een ruime voldoende geven, al zullen zeer belangrijke factoren als de grip op nat wegdek en levensduur zich nog moeten bewijzen. Wel kunnen we al zeggen dat zaken als opwarmtijd en makkelijk sturen prima in orde zijn. Feit was en is dat de Angel een beetje een buitenbeentje is voor het supersportieve bandenmerk Pirelli, met als gevolg dat ook de Angel GT2 iets meer op sport dan op tour is gericht. Dat geldt net zo goed voor de “A” modellen, die voor zwaardere motoren zijn gemaakt, maar waarvan nogal wat bezitters stiekem toch wel van een "kwiek stukje vegen" houden. Daarmee claimt de Pirelli Angel GT 2 heel duidelijk en terecht het “sportieve” deel van de sporttour motorijders.